1 september, 31ste verjaardag TCV

Het moet wel zo’n beetje de mooiste dag van het jaar zijn geweest. Zonnig maar niet te heftig.

Om 10 uur vertrokken we met 17 leden ( Annie gaat met appelflappen in de auto naar Baardwijk en Rik sluit in Elshout aan ) en 7 partners vanaf Jatapasu richting viaduct over de A59. Aan de hand van het speciaal voor deze tocht door Bert Meijs geschreven en door mij van paginanummers voorziene boekje reden we in een stevig tempo over de zuidelijke waterkering richting Drunen en Waalwijk. Het is verrassend te zien hoe elektrische apparaten het leven van senioren flink kunnen veraangenamen. Gehoorapparaten, boor- en zaagmachines en sinds kort ook fietsen.

Op plaatsen waar je zomaar aan voorbij zou fietsen werd door Bert nog een toelichting gegeven. Turfschuiten, watersnoden, grenspalen, criminele families, Vlijmen/Nieuwkuijk heeft ze allemaal gehad.

Om 11 uur staken we via het Halve Zolenlijntje de Baardwijkse Overlaat over. Het was er “laag water” niet zo spectaculair dus. Iets over 11ven reden we de parkeerplaats op van het complex waar vroeger de firma Van Haren schoenen van halve zolen maakte. Een goudmijn en dat kon je aan het pand wel zien. Alle indrukken werden echter overtroffen door de stapel appelflappen die Annie Hendriks (geen lid) daar JIT (just in time) had afgeleverd.

We waren te gast bij Morentz. Oude meubels van topklasse werden er in praktisch nieuwstaat gebracht door een team van 25 meubelmakers/stoffeerders. In de fotostudio worden er dan foto’s van gemaakt en via het WWW wordt getracht iemand te interesseren. Dat lukt prima. Inmiddels is men met een team van 45 mensen en de zaak floreert. Volgens onze gids Ilka is dat toch wel voor een groot deel de verdienste van Matthijs Hoveijn (inderdaad de broer van!) die al jaren kans ziet waardevolle stukken op te sporen waar jaren later belangstelling voor is. Wat oudere stukken die er goed uitzien zijn de laatste jaren in een hoog tempo duurder geworden. Klanten zijn vooral bedrijven die wereldwijd in hun kantoren een identieke uitstraling willen en particulieren  die € 10.000,– voor een stoel niet overdreven vinden. Dagelijks gaan er meubels ter land, ter zee en door de lucht de wijde wereld in.

Na Morentz spoedden we ons weer over de Baardwijkse Overlaat naar Elshout voor de lunch. Bert vertelde nog wat wetenswaardigheden over de molen Hertogin van Brabant en bij de plaats waar tot voor kort het veerhuis van het veer over de Baardwijkse Overlaat had gestaan. In het boekje staat een overzicht met de namen van alle wielen.

De lunch bij “In den Gekroonden Hoed” was top. Rik was net op tijd terug van het halen van een Gjerde-zaag uit Lutten. In Lutten hebben ze prima zagen. Ik kan dat weten want ik ben daar zo’n 10 km vandaan geboren. Heerlijk op het terras zitten bikken en kletsen. Af en toe even naar binnen om weer een bordje van het buffet te halen. Een enkeling zag ik al een beetje knikkebollen.

Na de lunch terug naar de Zeedijk voor het vervolg van al die prachtige wielen, via de dijk van de Bergse Maas en het pad langs de gracht van Heusden naar het Gouverneurshuis. De plaats waar ik dik 10 jaar geleden met Annie ben getrouwd. Het Gouverneurshuis heeft het rustigste terras van Heusden. Volledig ten onrechte. ’t Was er prettig zitten in het zonnetje, alle soorten bier en voor de dames een sapje.

De laatste etappe gaat via de scheepswerf van Heusden langs de Bergse Maas naar Haarsteeg. Op het punt waar het fietspad vanaf de dijk naar Haarsteeg begint heeft Bert nog verteld hoe water daar door de eeuwen heen heeft gestroomd. Best ingewikkeld!! Van links naar rechts en dan weer van rechts naar links. Jacques kon vanuit z’n loodgieterspraktijk bevestigen dat het altijd naar beneden loopt. Voor de Haarsteegse Wiel moesten we nog een stuk omrijden vanwege een fietswedstrijd. Toch kwamen we mooi op tijd bij Jatapasu aan waarna een ieder naar het avondprogramma of huiswaarts ging.

Vriendelijke groet,

Jan B.

 

Geef een reactie