Uche uche, het stikt hier van de mugge!

Vandaag geen kinderoppas, dus mooi fietsen met vooral makkers uit de oude glorietijd.
Het is in het begin nog niet echt lekker weer, zeg maar gerust koud en de weg is nog behoorlijk nat, gelukkig een bui net gemist.
Het wordt een echte verrassingstocht, op naar Francien deze keer. Wat meezit vandaag is de wind, vooral als je hem van achteren hebt. Wat helaas niet altijd het geval is.

Bij het kruispunt Quatre bras, besluiten wij vanwege de wind maar eens rechtdoor te gaan, dwars door Oisterwijk heen, hier heb ik ooit (begin jaren ’70) verkering gehad, dus de wegen zijn geen probleem. Wij maken nog een extra ommetje (anders komen wij niet aan onze kilometers) richting Spoordonk om dan weer op de vertrouwde Rosepdreef richting Francien te rijden.

Vlak bij Francien slaat het noodlot toe, J vd D heeft voor het eerst een lekke band en dat na zo’n 3 jaar. Je raakt dan wel een beetje van slag en in de berm zitten een aantal ‘gasten’ die helemaal niet gediend zijn van ons bezoek. En ze zijn nog maar net wakker zo te merken en ook nog met het verkeerde been uit bed gestapt. Kortom ze steken je bijna verrot. Vader Abraham zong het vroeger al “het stikt hier van de mugge”.

Ondanks hun verwoede pogingen om ons te beletten de band te verwisselen, lukt het ons met vereende krachten. Met de magische zuurstof cilinder van Jan B., de andere Jan op de fiets te krijgen. De muggen staken de strijd en het lukt ze niet, wat ze bij mij wel lukt, de band opnieuw lek te steken.


De koffiepauze was vandaag een waar feest! Jan B. viert zijn 10 jarig huwelijk met zijn Annie. Al wat we eraf gefietst hebben wordt gecompenseerd door een feestelijk gebakje met iets erbij. Jan van harte nogmaals, op naar de 50.
Vol dope is de rit naar huis een fluitje van een cent. Jan B. nog een goede vakantie gewenst dat waren we vergeten.                                                                                                                                                                                                                                                                                                         Bert Meijs

Geef een reactie